Jeśli jest Bóg, nie ma śmierci. Jeśli nie istnieje Bóg, nie ma nic innego poza śmiercią i wszystko jest śmiercią.

Oto mój dowód na istnienie Boga: zakodowane w człowieku pragnienie poświęcenia się i życia dla czegoś większego niż my sami.

Wydaje się, że tylko życie pełne poświęcenia, miłości daje nam poczucie sensu, spełnienia i wewnętrzną radość, której nikt nam nie może odebrać. Dlaczego tak się dzieje? Dlaczego tylko wtedy, kiedy żyjemy dla czegoś większego niż my sami – dla Boga, dla innych, dla jakiejś idei czy chociażby dla jakiejś innej istoty, mamy poczucie, że żyjemy naprawdę i że nasze życie ma sens?

Perspektywa życia wyłącznie dla przedłużenia gatunku, wyłącznie naturalnego nie wyjaśnia takiej właśnie konstrukcji istoty ludzkiej.

Jeśli jesteśmy tylko zwierzętami, a nasze istnienie wyłącznie fizyczne, to dlaczego tak bardzo potrzebujemy sensu i poświęcenia, czyli miłości?

Taka właśnie – specyficznie ludzka – konstrukcja nas wszystkich, nasze specyficzne zaprogramowanie na miłość i poświęcenie (którego nie da się wytłumaczyć poświęceniem dla podtrzymania gatunku) to dla mnie  dowód na istnienie Boga.

Potrzeba nadawania sensu wszystkiemu może być co prawda wyłącznie wyrazem naszego rozumu, naszej racjonalności, ale potrzeba poświęcenia, życia dla czegoś większego oraz miłości caritas –  nie z naszej racjonalności wynika, bo jest często – szczerze mówiąc – mało racjonalna. Wynika ona z takiego właśnie ukształtowania nas przez Boga. Przekracza to naturę, rozumność i wszystko, co należy do tej ziemi.

Niech Kartezjusz i Kant wybaczą mi moją nieumiejętność filozofowania…

Bóg jedynie jest celem, sensem i pełnią. Do Niego wszystko zmierza, do Niego wszystko biegnie, wszechświat, galaktyki i my sami. On jest celem, i źródłem. Do Niego zmierzamy, w Nim samym mamy istnienie.

Wejrzyjmy w siebie, zobaczmy to wewnątrz, w nas. Tam, w głębi, w nas jaśnieje i objawia się nam samo, objawia się nam Sam.

„w Nim zostało wszystko stworzone:

i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi,

byty widzialne i niewidzialne,

czy Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności, czy Władze.

Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone.

On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie.” (Kol 1, 16-17)